Sunday, November 11, 2018

მთვარე და ექვსპენიანი


"მე მგონი,მთავარია,ხელოვანს საკუთარი "მე" გააჩნდეს და, თუკი ეს "მე" სხვისას არა ჰგავს,მზადა ვარ ყველანაირი შეცდომა შევუნდო."




"ამქვეყნად არაფერი არ არის ახალი."ახალი აღთქმა" ჯერ კიდევ მაშინ იყო მოძველებული,როდესაც ნინევია თავისი ძლიერების ზენიტზე იდგა. გაბედული სიტყვა,რომელიც მთქმელს ახალი ჰგონია,ერთი ასჯერ მაინც არის ნათქვამი და თანაც ზუსტად ისეთივე ინტონაციით. ქანქარა წინ და უკან ქანაობს.მოძრაობა ყოველთვის წრიულია. "






"მათ მეტისმეტად ბევრი იციან,მაგრამ მეტისმეტად ზერელდ შეიგრძნობენ ყველაფერს. მათი ვნება,ცოტა არ იყოს,დუნე მეჩვენება,მათი ოცნებები კი - მოსაწყენი. მე ისინი არ მომწონს.მე სხვა კუნძულზე ვარ დარჩენილი.მე კვლავ გავაგრძელებ დიდაქტიკური თხზულებების წერას გარითმული მრჩობლედით,მაგრამ სამგზის სულელი ვიქნები,თუ ამით მარტო ჩემი თავის კი არა,სხვების გართობასაც მოვინდომებ."





"ასე იოლად მოსაპოვებელი ბედნიერება მაშინებდა და მაფიქრიანებდა."



"აი,ისიც აქ არის და სხვებთან ერთად უვლის სამხრეთულ,მკვირცხლ ცეკვას. ზევიდან ვარსკვლავებით მოჭედილი ცა დაჰყურებს,ირგვლივ კი უკიდეგანო წყნარი ოკეანეა"